امروز دلگیر شروع شد. یکی از دوستان دیگهم فاند گرفت و رفت برلین. هم خوشحالم بابت اینکه یه نفر تونست به چیزی که میخواد برسه و به موقعیت درست خودش برگرده و هم ناراحت که یکی دیگه هم از من دور شد. تقریبا چیزی از دوستان و همکارام باقی نمونده. همه رفتن
تو دیالوگهای دوستانه خیلیا بهم میگفتن تو هم برو. هم تخصصشو داری، هم منعطفی تو محیط و سریع راه روپیدا میکنی. دروغ چرا؟ چند باری بهش فکر کردم. حتی ۱۵ سال پیش اقدامم کردم ولی مغلوب دل شدم و موندم
شاید اگر شرایط کار به همین منوال باشه منم دیگه نباشم :)
