طبق عادت همیشگی، ساعتای ۱۱ شب میرم پارک جلوی خونمون. یه پارک ریزه میزهی قشنگ داریم که برای سپری کردن وقت و بازی کردن انلاین بد نیست. عرق نعنا و اب رو توی تراول ماگم ریختم و نشستم و شروع کردم به چرخ زدن تو بازی
همین حین بود که دوتا دختر تینیجر و تو ردهی شنی ۱۴-۱۵ ساله از کنارم پچپچ کنان رد شدن. اون یکی به این یکی گفت: حواسم پرت نکن دارم نکستمو نگاه میکنم. منم سر تو گوشی لبخند ملیحی زدم و گفتم جوونامون چه اصطلاح سازیهایی که نمیکنن
خلاصه مشغول بازی بودم و سرمو اوردم بالا و دیدم اصن کسی دور و برم نیست و اون دوتا دختر ماجرا دارن میان سمتم!
یکیشون اروم گفت من رژ لب دارم میخوای شمارتو بنویسی روش؟ حالا من پشم بر بدن برام نمونده که چرا دارن اینا رو اینقد تابلو حرف میگن.
سرمو کردم تو گوشی و غرق در بازی شدم انگار نشنیدم. و اونام پیچیدن رفتن
حالا شاید بگید چرا نکردی این کارو؟ یه نخ میدادی یه شماره میگرفتی گپ و گفتش میکردی، ترگل ورگلم که بودن ..
عرض کنم که:
اول : اینا بابا ننشون تو پارک بودن قطعا. شماره بازی با اینا برابری میکنه با پارگی چند ناحیه از بدن
دوم : سنشون پایینه و برای من پدوفیل محسوب میشه 🤣🤣
سوم : تو محل نه شمازه بدید، نه شماره بگیرید. هر کاری میخواید بکنید بیرون محل
چهارم : با آدم ناشی که تازه شور جوونی گرفتتش وارد رابطه، کار یا هرچیز جدیای نشید. اینا طوریشون بشه و اتفاقی براشون بیفته مجددا مورد یک پیش میاد. یا یه طورری ابروتونو میبرن که از کرده و نکردتون پشیمون بشید
توضیح: من با یه دمپایی پاره، یه شلوار زوار دررفته، موهای شلخته، پیرهنی که نصف استینش بالاس نصفش پایین روی یه نیمکت بصورت شلکس و چهارزانو نشسته بودم. فی الواقع بدترین نسخهی من بود. معیارها چرا اینقدر عوض شده 😂
