وقتی پاندمی کرونا شروع شد، مقاومت مردم برای کلاسهای حضوری شکست و تابوهاش برداشته شد، پلتفرمهای آنلاین بالاترین نرخ رو بوجود آوردند و فروششون حتی چند ده برابر شد.
حتی بعد از کرونا هم باز هم استقبال مردم ادامه پیدا کرد و آموزش مجازی تو انتخابهای مردم بود.
هشت سال قبل کرونا، برای پارک علم و فناوری قزوین مودل رو بومی سازی و متناسب سازی کردم برای شرایط آموزش داخلی، ولی همون موقع بهم خندیدند و گفتند:
پسر جان، این چیزها رو کسی استقبال نمیکنه. اینا نون و آب نمیشه
الانم تقریبا مشابه همون شرایطیم، با این تفاوت که اینترنت ملی پاندمی شده، شاید اگر حتی نت جهانی هم وصل شه بازم مردم از ترس تکرار قطعی بیزنسهاشون رو هم روی داخل و هم در خارج ادامه بدن. تلگرام، اینستاگرام، تیک تاک، یوتیوب و... فارغ از اتصال مشکل دار (پروکسی و...) ممکنه دوباره قطع بشن.
پیش به سوی سیستم چینی
چین چندین سال پیش این چالش رو داشته و حلش کرده، موتور جستجوی اختصاصی، سوپر اپلیکیشنهای انحصاری و مشابه موارد خارجی و سرویسهای داخلی حتی در سطح بین المللی ایجاد کرده که هر لحظه دلش خواست بدون اینکه به تجارت الکترونیکش آسیبی برسه اینترنت بین المللی رو به ملی تبدیل کنه.
شاید طولانی ترین قطعی اینترنت این روزها ما رو به این سمت ببره ولی کماکان فضای بکر موتور جستجو، پیام رسان و شبکههای اجتماعی کسی رو ترغیب برای توسعهی این سیستم نکرده. البته شایدم بی اعتمادی مردم به سیستم جلوی این کارها رو گرفته
ولی چیزی که به وضوح مشخصه اینه که فضای دیجیتال مارکتینگ، معماری خودش رو تغییر میده و یک معماری جدید داخلی هم بهش اضافه میشه.
چند شبی است که با یکی از دوستان قدیمی در پیام رسان نخبه گرایانهی «بله» ایدههایی نه چندان دور مطرح میکنیم و به دنبال راهی برای فرار از شرایط غم باری کنونی هستیم.
اما نتیجهی همهی اتفاقات مستلزم اتصال «اینترنت کوفتی» است. چیزی که در جوامع امروز بین المللی به عنوان حق شهروندی از ان یاد میشود.
اخیرا هر چیزی را که ایده پردازی میکنیم، به طرز عجیبی با سردی مواجه میشود. انگار هر دو پذیرفتهایم که باختیم. آن هم در دعوایی که هیچ ربطی به ما نداشت و اختلافاتی سیاسی منجر به پیدایش آن شده بود.
با این حال این روزها گپ و گفتها حکم پوکساید را برای ما دارد. نتیجهی این کشمکشها و دوستی و دشمنیها برای ما چیزی جز غبار غم ندارد.
پ.ن: اگر کسب و کارتون به مشکل خورده و نیاز به وب سایت برای راه اندازی فروشگاه اینترنتی دارید که جایگزین اینستاگرام و بشه، به من پیام بدید تا بدون هزینه راهنمایی یا راه اندازی کنم. حتی اگر یک نفر هم نجات پیدا کنه از شرایط من راضیم :)
بعد از حدود ۴۰ روز اعلام اتش بس دو هفتهای کردن. هیچ اتفاقی نیفتاد، سایهی جنگ کماکان هست و فقط دو هفتهی دیگه بدبختی ادامه داره.
قطعاً تو این مدت اینترنت وصل نمیشه و همه چیز باز هم تو ترس و رعب و وحشته. فقط ما دو هفته رفتیم مرخصی که بدهی رو بدهیامون بیاد و اقتصادمون از اینی که هست کوچیکتر بشه. این وسط دولت هم برنامهی خاصی نداره
نکتهی جالب اینجاس هر دو طرف اعلام پیروزی کردن و گفتن دشمنو شکست دادیم :)
یکی پاشه بیاد یه پلتفرم بنویسه که براساس وضعیت روحی و جسمی و توانی و عقلی و دانشی و هزاران kpi کوفتی دیگه، ملت رو به هم لینک کنه. فقط پروفایل بسازی وبعدش بگه بیا با این حرف بزن، این حرفتو میفهمه.
(چند وقت بعد چنین استارتاپی پیاده میشه و محفلی برای دوستیابی خواهد شد)
خب اینطور که مشخصه ج.نگ خیلی حوصله سر بر بوده و دو طرف با توافق دارن سرعت جنگو افزایش میدن. اونوریا از راه اهن و یه سری جاها شروع کردن، از اینورمگویا گفتن ما از این به بعد هر چیزدیم ضربدر۲ کن.
مثلا دیروز اگه یه جا رو زدن، امروز میخوان همون یه جا رو دوبار بزنن (مثلا دیگه)
امریکا هم که آسمون ایرانو کرده مرکز اموزش هوایی و برای گواهینامه جنگنده میان یه دور میزنن. هر بارم میزنن یه بمبی میندازن تهرانسر که تستشون تکمیل شه. این وسط مسطام مثه اینکه اسنپ گزینه جنگنده هم اضافه کرده و توراه یه مسافریم میزنه.
اینوریام دیگه موشکاشون اونقدر زیاده که کنار هم بذاریشون یه ایه از توش در میاد (یه اسم خلاصه شده میذاشتید خب). گویا لانچر جدید اوردن که توش موزه.
در کل اوصیکم به همگی که تا اینا دارن دعوا میکنن شما جایی نرید. یا همه برید یه جایی که امنه وتکون نخورید.
این چند وقته فهمیدم جمع وبلاگ نویسا هنوز گرمی خودشو داره، هنوز ادمایی هستن که حرفاشونو توی تکست مینویسن و چند صد تا هنوز دیگه...
ولی شاید عیبش این باشه که سرویسای بلاگ دهی زیادی داریم، هر کدومشونم ساژ خودشون رومیزنن و نمیشه جامعهی وبلتگ نویسا رو پیدا کرد.
گفتم چقدر خوب میشه یه کامیونیتی باشه که اطلاعات رو از شرویسهای وبلاگ جمع اوری کنه و به شکل یه سوشال جمع و جور نشون بده. قابلیت فالو و گفتگو و بیسیک سوشال رو داشته باشه + نمایش فید وبلاگ. اینطوری همدیگه رو گم نمیکنیم. چطورم؟
چند وقت پیش با دوستی داشتم صحبت میکردم که میگفت اگر ۴۰ هزار نفر کشته شدن پس کو سندش؟
با این مثال شروع کردم که توی کارت بانکی شما هرچقدر پولباشه من از بیرون خبر ندارم چقدره، ولی میتونم براساس تراکنشهای اخیرت بهت بگم حدودا چقدر پول توشه.
فرمودند اینها حدس و گمانه. عرض کردم که اکر فقط ۲۰ استان درگیر شده باشن، سهم هر استان ۲۰۰۰ نفر میشه، هر استان ۴ شهر بزرگ داشته باشه، سهم هر شهر ۵۰۰ نفره، ۵۰۰ نفر در هر شهر امار بالا و عجیبی نیست.
دست به ریشش برد و گفت خب کو امارش؟ گفتم برگشتیم به همون حساب بانکی، من نمیتونم حساب بانکیت رو با فکت بگم چقدره، تو میتونی رقم حساب بانکیت رواز من مخفی کنی. دسترسی به اطلاعاتی از این قبیل ندارم.
فرمودند عدهای از افراد توسط گارد جاویدان و موساد کشته شدند، عرض کردم که موضوع بدتر شد که، چرا باید عوامل خارجی وارد بشن؟ امنیتی که از اون صحبت میشد اینقدر به چس بند بود که دو گروهک وارد کشور بشن و مردم رو بکشن؟
در ادامه گفتم ۱۸ دیماه یکی از عزیزان وهمکاران ما فوت شدند (درتهران) که ربطی به اعتراضات نداشت. یک ایست قلبی بود. زمانی که برای تحویل رفتند، نفر ۱۰۰۰ وخوردهای بودند. این مشاهدهی میدانی ما بود. با طیف جمعیتی عجیب که برای دریافت جنازهی عزیزانشون داشتند هزینه پرداخت میکردند. فرمودند ممکنه شمارهها از ۵۰۰ شروع بشه و این عدد قابل استناد نیست. عرض کردم صحیح است و شما درست میفرمایید :) من اشتباه کردم.
واینگونه بحث به اتمام رسید.
پ.ن: مشاهده کردن با دیدن فرق میکنه، در مشاهده تمام حسهای شما فعاله، شما میبینید، حس میمنید، لمس میکنید و... . پس وقتی میگیم چیزی رو مشاهده کردیم یعنی حس کردیم نه فقط دیدن!
این چند وقته خیلی ذهنم درگیر این بود که مردم دقیقا دارن چیکار میکنن و پول در میارن. هدفمم کسب و کارهایی بود که آنلاینه و دارن کار میکنن.
کانال تو شبکههای داخلی
یه سری از دوستان تو شبکههای داخلی کانال زدن، کانالهایی از جنس سرگرمی و آموزش و فروش فایل. تا الان جز معدود افرادی که هستن درامدی نداشتن. اگر لینکهای مشتریانتون رو دارید میتونید بیاریدش توی کانال. کانالهای خبری هم بالاترین بازخورد رو دارن. مخصوصا اگه چرت و پرت بنویسید :)
اسنپ لعنتی!
یه آدمایی جذب اسنپ شدن که واویلا. ولی این کسب و کار رو چون خودمم تست کردم به نظرم فقط در حد پول چای و قهوه و بنزین روزانه خوبه. وگرنه سودش تو هیچ جاش نیست.
سایت فیلم و موزیک
این روزا که جنگه یه سریا دوست دارن با فیلم و موزیک سرگرم شن. سایتای فیلم هم اشتراکاشون رو زیاد کردن و مثه سوپرمارکت شده. ولی هزینه نگهداریش خیلی زیاده و اگر مشتری ندارید نکنید این کارو.
تبلیغات بومی
به نظرم این کار میتونه راه نجات باشه به شرطی که خودتون یه هزینهی اولیه بدید. هر کاری دارید و هر تخصصی که دارید رو میتونید با تکنولوژی 2G یا همون پیامک به مخاطبین خودتون برسونید. فراز اس ام اس و ملی پیامک از جمله گزینههای خوبی هستن که میشه بهشون فکر کرد.
چیلترفکن فروشها
مدال بهترین کسب و کار در این برهه زمانی میرسه به این کسب و کار که شما رو با آدمای پولدار لینک میکنه و زین پس شما خدای اون فرد خواهید بود. جنگ اگه یه ماه طول بکشه تضمینی از توش یه سمند سورن صفر در میاد :))
وبلاگنویسی
چیزی که اینجا داره دیده میشه اسمش وبلاگ نویسی نیست. خود منم وبلاگ نمینویسم. بلکه یه روزمرگیه. ولی اونی که وبلاگش هر روز حداقل حرفی برای گفتن داره میتونه با تبلیغات از یکتانت و امثالهم یه درآمدی برای خودش داشته باشه. لازم به ذکره که مدال بدترین کسب و کارم به وبلاگ نویسی میرسه همکاران عزیز [وی پنلش را میبیند که فقط سه هزار تومن در دوماه اخیر در آمد داشته]:))))
فروش فیلمهای +18
شاید باورتون نشه ولی یه عده دارن فیلم پ.و.رن میفروشن اونم با قیمتای فضایی و نجومی. مغزتو بخورم ایرانی :))))) کجا؟ تو کانالها و گروههای ایرانی :))))))
نکته: اگه ترامپ 48 ساعتش بگذره (به گفتهی خودش ساعت 4:30 به وقت تهران روز چهارشنبه) و نیروگاهها رو بزنه همهی موارد بالا از بین میره تقریبا. دلیلش هم اینه که تمرکز دیتا توی تهرانه و اگه تهران برق نداشته باشه دیتاسنترها خاموش میشن، اگر خاموش بشه دیگه سرورهای ایرانی در دسترس نیستن. در واقع پیام رسان و سایتها و ... همه خاموش میشن. تازه این در شرایطیه که برج میلادو نزنه که اگه بزنه دیتاهاتونم به فنای سگ میره :)))
