چند شبی است که با یکی از دوستان قدیمی در پیام رسان نخبه گرایانه‌ی «بله» ایده‌هایی نه چندان دور مطرح می‌کنیم و به دنبال راهی برای فرار از شرایط غم باری کنونی هستیم.

اما نتیجه‌ی همه‌ی اتفاقات مستلزم اتصال «اینترنت کوفتی» است. چیزی که در جوامع امروز بین المللی به عنوان حق شهروندی از ان یاد می‌شود.

اخیرا هر چیزی را که ایده پردازی می‌کنیم، به طرز عجیبی با سردی مواجه می‌شود. انگار هر دو پذیرفته‌ایم که باختیم. آن هم در دعوایی که هیچ ربطی به ما نداشت و اختلافاتی سیاسی منجر به پیدایش آن شده بود.

با این حال این روزها گپ و گفت‌ها حکم پوکساید را برای ما دارد. نتیجه‌ی این کشمکش‌ها و دوستی و دشمنی‌ها برای ما چیزی جز غبار غم ندارد.

پ.ن: اگر کسب و کارتون به مشکل خورده و نیاز به وب سایت برای راه اندازی فروشگاه اینترنتی دارید که جایگزین اینستاگرام و بشه، به من پیام بدید تا بدون هزینه راهنمایی یا راه اندازی کنم. حتی اگر یک نفر هم نجات پیدا کنه از شرایط من راضیم :)