این چند وقت کوتاهی که اینترنت وصل شده دارم دونه دونه اپهایی که باهاشون کار میکردم رو چک میکنم. از توییتر گرفته تا پلاتوی نازنینم که دیشب فهمیدم فصل جدیدی از تورنومنت تخته نرد خیلی وقته شروع شده.
انگار یک دوست قدیمی رو بعد چند سال میبینی که اولش یه کم برات غریبه. سعی میکنی باهاش سر سنگین تا کنی تا یه وقت ناراحت نشه و دوباره بذاره بره.
و اینگونه هی تلاش میکنی بهش نزدیک شی ولی اینقدر ازش دور بودی معذبی. احساس میکنم تا میام نزدیک شم بهشون باز دوباره قطع میشن و بازم میشن دوستای قدیمی که دیر به دیر به هم سر میزنیم
چیزی که خوب میدونم اینه که هیچ چیز به قبل برنمیگرده. خوشحالیامون از ۹۸ به این طرف نصف شده و هر سال جذر سال قبل خوشحال میشدیم. ۱۴۰۴ هم که کلا خوشحالی ما منفی شد و باید ازش قدر مطلق بگیریم که بلکه از منفی در بیاد
والا چه عرض کنم...
