من هیچ وقت دلم نیومده کسی رواذیت کنم. ینی نگفتم آخیش دلم خنک شد که این بلا سرش اومد. ناراحت میشم. عصبی میشم ولی بعد یه مدت کوتاهی اروم میشم.
یه رفیقی داشتم و هنوزم دارم که از وقتی یادم میاد این درگیر مشکلات مالی و زندگی فراوانی بود. یه وقتایی خودم نداشتم و برای اون پول جور میکردم. ولی از یه جا به بعد دیگه بریدم.
حس کردم خیلی خر بازی دارم در میارم. دارم به خودم و خودش بد میکنم با این کارام. اون دست از تلاش کشیده و نمیره کاری بکنه، بعد چرا من باید دلم براش بسوزه؟ اصلا مگه من بتمن یا سوپرمن زندگی کسیم؟
خلاصه رها کردم. من اوکی شدم و روحیهم الان خوبه ولی میدونم اون هنوز داره دست وپا میزنه تو مشکلات
