این چند وقتی که اینترنت قطع بود، عدهای فریلنسر با پرداخت هزینههای گزافی اینترنت بین المللی خودشون رو وصل کردند. بگذریم از اینکه من از خیلیا بیشتر نیاز دارم به اینترنت که حداقل صدای مشتریانی که در اومده رو خنثی کنم اما به این خفت تن ندادم. دلایلم رو میتونم خلاصه کنم تو این موارد:
- قطع اینترنت دسترسی عمومی رو خلع کرده و من تمایلی به عبور و مرور تو جایی که همکارنم نیستن ندارم.
- من دنبال رفع نیاز شخصی خودم نیستم. استفادهی من از اینترنت و عدم استفاده دیگران، صدای افراد معترض این کار رو خاموش میکنه. منه توسعه دهنده هیچفرقی با یک آدم معمولی که فقط اینترنت گردی میکنه ندارم و این حق عمومی همهست.
- دسترسی امثال من یک نوع پارتی بازی به حساب میاد و من دوست ندارم نگاه سهمیهای روم باشه. سالها غُر اینکه چرا یکی سهمیهای رفته دانشگاه رو زدم ورانت رو آسیب اجتماعی دیدم، الان خودم دوست ندارم اینطوری باشم
پ.ن: من کانفیگ رایگان استفاده میکنم ولی پایدار نیست.حداقلش اینه اتصالم بوی جوراب نمیده
پ.ن ۲: میدونم شرایط سخته وخیلیاتون پول هنگفتی دارید میدید بابت اینترنت، ولی لطف کنید نخرید! این بازار ویپی ان فروشی خودش یه آسیب بزرگ برای جامعهی نت ایرانه.
(فی الواقع همون کمپین نخریدن رو برای وی پی ان داشته باشید تا نرخ به حالت طبیعی برگرده)
