یه مرثیهی قدیمی که فک کنم برای دو دهه پیش بود رو یه مداحی به اسم کریمخانی خونده بود. این مرثیه برای یه سریال تلویزیونی مناسبتی پخش میشد که تنها زیبایی اون سریال همین مرثیه بود. سالها بعد و بعد از جریانات دیماه 1404 و قطعی گسترده اینترنت این مرثیه دوباره ترند شد:
مستان همه افتاده و ساقی نمانده / یک گل برای باغبان باقی نمانده
صحرا همه گلگون شده / هر بلبلی دلخون شده
و اینبار حس میکنم میشه این مرثیه رو برای کل مردم ایران خوند ...
